,,…LOGOPEDIA   jest  to nauka  o  kształtowaniu  prawidłowej   mowy,

usuwaniu  wad  mowy oraz  nauczaniu  mowy  w  wypadku  jej braku

lub utraty. Termin  ,,logopedia ” pochodzi  od dwóch greckich  wyrazów:

logos- słowo, mowa  oraz  paideia – wychowanie. Termin mowa  obejmuje

zarówno czynności mówienia , jak i rozumienia mowy.”

                                                                                              Irena  Styczek

            W naszej  szkole uczniowie  objęci  są opieką  logopedyczną , która obejmuje diagnozę , profilaktykę i terapię mowy. Po przeprowadzonej we wrześniu 

szczegółowej diagnozie logopedycznej  obejmującej  ocenę sprawności narządów  mowy i umiejętności językowych  stanowiącej podstawę zakwalifikowania na terapię , uczniowie uczestniczą  w zajęciach

odbywających się  w  każdy wtorek w godzinach  od 8.30  do 14.00. W  trakcie zajęć  logopeda zajmuje  się  usuwaniem różnego rodzaju wad i zaburzeń  mowy oraz  zapobieganiem nieprawidłowym zachowaniom językowym. Terapia logopedyczna obejmuje nie tylko ćwiczenia narządów mowy  ale przede wszystkim ćwiczenia funkcji słuchowych, wzrokowych czyli stymulację procesów decydujących  o opanowaniu umiejętności czytania i pisania.

                                                                                               LOGOPEDA

                                                                                       Magdalena  Lubiszewska

Drodzy Rodzice!

             Zachęcam do korzystania z poniższych materiałów  w celu utrwalania przerobionych ćwiczeń .

terapia głoski -r --> materiały do pobrania

terapia głoski -sz --> materiały do pobrania

Życzę sukcesów w terapii, radości z wykonywanej pracy oraz satysfakcji z jej efektów

 LOGOPEDA

KOMPETENCJE   JĘZYKOWE    DZIECKA  ROZPOCZYNAJĄCEGO 

EDUKACJĘ     SZKOLNĄ

        Od stanu  mowy  dziecka  zależy w  znacznej  mierze  powodzenie  w  nauce, a  szczególnie  ma   ona   wpływ  na    początkową   naukę   czytania   i   pisania .

        Prawidłowo  rozwinięta  mowa  stanowi  podstawę   nauki  czytania  i pisania. Rozwój    mowy    pisanej    jest   jak   gdyby   przedłużeniem    mowy    ustnej .

Dziecko  sprawne  językowo  w  wieku  wczesnoszkolnym :

    -  rozumie  dłuższe  wypowiedzi ,

    -  buduje  zrozumiałe  dłuższe  wypowiedzi ,

    -  dysponuje  odpowiednim  słownikiem  czynnym  i  biernym ,

    -  zauważa  i  poprawia  błędy  w  wypowiedziach własnych  i  cudzych ,

    -  buduje  poprawnie  różnorodne pytania ,

    -  potrafi  wyrażać   swoje  uczucia  i  chcenia ,

    -  opanowało  mowę  pod  względem  artykulacyjnym , tzn. umie  wypowiadać          

        prawidłowo wszystkie  dźwięki , 

    -  mowa  rozwinięta  jest  na  tyle , że  dziecko  samo  opowiada ,

    -  posiada  zdolność  do myślenia  przyczynowo-skutkowego  oraz  wnioskowania .

POSTĘPOWANIE LOGOTERAPUTYCZNE

 I . Terapia  zaburzeń  mowy   prowadzona  jest  indywidualnie  lub  zespołowo   w  zależności

     od  rodzaju  i stopnia  nasilenia  zaburzeń .

  Ćwiczenia  obejmują :

- pracę  nad  korygowaniem  wymowy (  zaburzeń  artykulacyjnych );

- pracę  nad  stymulacją  świadomego  języka  , m.in. kształceniem  form  gramatycznych ;

- pracę  nad  bogaceniem  słownika  (  biernego  i czynnego ).

 Cała  terapia  składa  się  z  dwóch  zasadniczych  etapów :

1)      wywołanie  prawidłowego  wzorca artykulacyjnego  danej  głoski ;

2)      utrwalenie  tego  wzorca w  ciągu  mownym ( wprowadzenie  go  poprzez  szereg

ćwiczeń  do  spontanicznej  mowy  dziecka ).

Metodyka  ćwiczeń  logopedycznych  w  nauczaniu  prawidłowej  artykulacji   obejmuje :

-  ćwiczenia  usprawniające  motorykę  narządów  mowy  (język , wargi , podniebienie ,

    żuchwę) ;

-  ćwiczenia  prawidłowego  połykania ;

-  ćwiczenia  słuchowe  w  różnicowaniu  poprawnego  i  zaburzonego  brzmienia ;

-  ćwiczenia  polegające na  ustawieniu narządów  mowy  dla  uzyskania prawidłowego

    brzmienia (  przy  pomocy  mechanicznej , np.  szpatułką  , palcem );

-  ćwiczenia  wykonywane  pod  kontrolą  wzrokową ( lustro), kinestetyczną ( dotykiem )

    i  słuchową ;

-  ćwiczenia  umiejętności  świadomego  kierowania  ruchami narządów   artykulacyjnych;

-  ćwiczenia  usprawniające  wymowę  wyćwiczonych głosek  w  izolacji , w  sylabie ,

   w  wyrazie  , w  zdaniu , w  mowie  potocznej ;

-  gry  i  zabawy  ćwiczące  rozumienie  i  pamięć  słuchową .

W  przypadku  jąkania  zasady  postępowania  obejmują :

-  prawidłowe  oddychanie ;

-  rozluźnienie  napięcia  mięśni  narządów  narządów  mowy  poprzez  relaks  i  psychotera-

    pię ;

-  regulacje  tempa  i  rytmu  mowy .

KLASYFIKACJA   ZABURZEŃ   MOWY

Dyslalię:

-  wadliwe  wymawianie  jednej  , wielu  lub  wszystkich głosek, np.,,r’’ języczkowe ;

-  opuszczanie  dźwięków , np.; krowa-kowa , stołek-tołek , kosz-ko;

-  zastępowanie głosek  innymi , np. koło-toło , szafa-siafa ,rower-jowej;

-  mowa  nosowa  (nosowanie );

-  brak  głosek  miękkich , np. pies-pes ;

-  palatalizacja ( zmiękczanie głosek - ,,mowa  dziecinna ’’), np.szczotka –ściotka ;

GRUPY  TERAPEUTYCZNE

 Brak   dźwięczności  w  realizacji  głosek  dźwięcznych, wynikające  z  zaburzenia  słuchu  fonematycznego:

- brak  głosek  dźwięcznych :b,d,g, z, ż, ź np. zeszyt-seszyt ,dama-tama ;

- mylenie  głosek dźwiekopodobnych, np: c-s , sz- cz   i  inne  , np. sala-cala

  (  nie  jest  typową  mowa  bezdźwięczną ,  ale  ma  to  samo  podłoże ) ;

-  duże trudności  w  pisaniu  powyższych  dźwięków .

Zniekształcenia  niektórych  głosek  spowodowane  słabą  sprawnością  narządów  artykulacyjnych :

-  zniekształcenia  artykulacji  niektórych  głosek, szczególnie  syczących  i  szumiących ;

-  brak  w  ogóle  niektórych głosek .

Zaburzenia   analizy  i  syntezy  słuchowej :

- rozpoznawanie dźwięków z wykorzystaniem bodźców  niewerbalnych ,

- słuchu  fonematycznego-wysłuchiwanie i różnicowanie akcentu, tempa, intonacji i

  czasu trwania głosek;

- zaburzenia  rozumienia wypowiedzi ;

- ubogie słownictwo;

- trudności w budowaniu  zdań i dłuższych wypowiedzi.

Jąkanie  funkcjonalne  wynikające  z  różnych  przyczyn , np.z  zaburzeń  koordynacji narzadów  : oddechowego, fonacyjnego i  artykulacyjnego.